درخواست از اصلاح طلبان محترم: موضع خود را درباره ولایت فقیه روشن بیان کنید

اولین بار که سنم به 16 رسید و حق رای پیدا کردم در دروان اصلاحات بود.با هیجان از مدرسه که برمی گشتیم به سراغ دکه روزنامه فروشی ها می رفیتیم:مشارکت-صبح امروز-بهار و… هر کدوم طرفدار یکی از این روزنامه ها بودیم.

موقع انتخابات که می شد با کلی هیجان پای صحبت کاندیداها می نشستیم.کلی بحث داغ می شد اما اونجا که کار به خواسته ها اصلی می رسید باید «خفه » می شدیم.چون به مصلت نبود.اما واقعا به مصلت «چه کسی» نبود؟

یادمه چندبار از پای صحبت کاندیدای اصلاح طلب- بحث سیاسی در کلاس معلم اصلاح طلب دینی و حتی از جلسه پرسش و پاسخ با نماینده اصلاح طلب مجلس در دانشگاه اخراج شدم.چون سوالهایی که می پرسیدم که به مصلحت نبود! و باز هم این پرسش تو ذهنم بالا و پایین می رفت: واقعا به مصلحت «چه کسی» نیست؟

روزهای قبل از انتخابات سال 88 هم وضع به همین منوال بود.بعد از یک دوره قهر با اصلاح طلبان که به وعده هاشون پشت کرده بودند،دوباره سعی می کردیم بهشون اعتماد کنیم.سخت بود.اما حربه شون کارگر شده بود:

«دیدید اگر ما بریم چه لولوهایی می آن سرکار؟! حالا اگر احمدی نژاد و رادان رو می خواید به ما رای ندید! (به یاد گفته های علی افشاری می افتم که می گفت: بیشتر اصلاح طلبان خواستار اصلاح واقعی نیستند.که اگر اینطور شه بیشترشون نمی تونن تو قدرت بمونند.اونا می خواند اوضاع همینطور بمونه و مردم از ترس تندروها،مرتب بهشون رای بدند تا اونا در قدرت بمونند)

یادم می آد تو میتینگهای پرشور قبل از انتخابات، تا کار به شعارها و خواسته های اصلی مردم می رسید فورا مسئولین انتظامات که از نزدیکان به اصلاح طلبها بودند سر می رسیدند و یگفتند: ساکت! الان موقع این حرفها نیست!

اما ، پس کی موقع این حرفهاست؟

اون زنی که حجاب اجباری نمی خواد-اون جوونی که «ولی  » و سرور نمی خواد و دوست داره مسئولین کشور رو خودش انتخاب کنه و اگر زور گفتند بتونه عزلشون کنه – اون روشنفکری که آزادی بیان و نقد می خواد کی می تونه حرفش رو بزنه؟ 13 سال گذشته و هنوز وقت این حرفها نیست؟!

اما من فکر می کنم الان دقیقا وقتشه! نمی خوام حرف تفرقه امیز بزنم.اما من در راه مبارزه با دیکتاتوری نمی تونم با حامیان دیکتاتوری متحد بشیم.نماد و نهاد دیکتاتوری در این کشور ولایت فقیهه ، پس چطور می تونید با کسانی که حامی و از اون گذشته ارادتمند به این دیکتاتوری هستند ائتلاف کنیم؟

اتحاد وقتی معنی داره که هدف مشترکی وجود داشته باشه.وقتی هدف مبارزه و براندازی دیکتاتور و دیکتاتوریه، ما می تونیم با هر دین، نژاد و قومیت و حتی با هر دیدگاه سیاسی متحد باشیم:سلطنت طلب و جمهوری خواه-لیبرال یا سوسالیست و حتی اسلامگرا و سکولار می تونند با هم متحد باشند اگر هدفشون نفی دیکتاتور و دیکتاتوری باشه.

اما ما چطور می تونیم از آزادی خوهای و نفی دیکتاتوری حرف بزنیم و با کسانی که هنوز هم ، با وجود تمام اتفاقات اخیر، هنوز مهمترین دغدغه شان حفظ ولایت نامیمون فقیه هست متحد باشیم؟! آیا زمان آن نرسیده که این حق را برای خود قائل باشیم که از اصلاح طلبانی که اکنون که موسوی و کروبی در حبس هستند  مدعی رهبری جنبش دموکراسی خواهی امروز ایران هستند بخواهیم لاقل موضع خود را در برابر علت و منبع اصلی دیکتاتور-یعنی ولایت فقیه- روشن بیان کنند؟

می دونید منظورم چه کسانیه: جبهه مشارکت(ماه گذشته: ولایت فقیه باید حفظ شه) – محمد خاتمی: اصل نظام از هرچیزی مهمتره- مهاجرانی: جنبش به دنبال تغییر اساسی نیست!- شواری راه سبز امید(سانسور شعارهای ضد خامنه ای) و…

Advertisements

دربارهٔ vision

آزادی برای همه آزادی بیان بی حد و مرز نفی استبداد و تحجر و البته نفی هر دیکتاتور و دیکتاتوری
این نوشته در سیاسی-اجتماعی ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s